Ο μεγάλος Αριστοτέλης, λέει στα Πολιτικά του: η καλλίτερη πολιτεία είναι η γεωργική, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι ζουν από την γεωργία και την κτηνοτροφία "βέλτιστος γάρ δήμος ο γεωργικός εστιν, όπου ζει το πλήθος από γεωργίας ή νομής" . Και καταλήγουμε με μία διάσημη φράση, και πάλιν του Αριστοτέλους, η οποία θα έπρεπε να υπάρχει ως προμετωπίδα σε όλες τις ανώτατες και ανώτερες γεωπονικές ή γεωργικές σχολές τις Χώρας: "Πασών των επιστημών μήτηρ τε καί τροφός Γεωργία εστί."

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Η καλλιέργεια του κρεμμυδιού


Το κρεμμύδι με το ιδιαίτερο άρωμα του αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά των ελληνικών πιάτων, τόσο ως μαγειρεμένο όσο και ως νωπό σε σαλάτες.  Στην αγορά διατίθεται στον καταναλωτή σε δύο τύπους, ως φρέσκο ή χλωρό κρεμμυδάκι, καθώς και με την μορφή του ξερού βολβού.  Η καλλιέργεια για χλωρά κρεμμύδια αν και είναι παρόμοια ωστόσο παρουσιάζει και αρκετές διαφοροποιήσεις.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η παραγωγή χλωρών κρεμμυδιών γίνεται με την φύτευση κοκκαριού ενώ η παραγωγή ξερών κρεμμυδιών με απευθείας σπορά σπόρου. Το κοκκάρι (μικροί βολβοί κρεμμυδιού, διάμετρου 1-3 εκ.) διατίθεται στην αγορά ως πολλαπλασιαστικό υλικό και παράγεται από ειδικές καλλιέργειες με πολύ πυκνή σπορά σπόρου. Είναι συνήθως ορισμένων (μη αναφερομένων) ποικιλιών που καλλιεργούν μεγάλοι παραγωγοί στις κύριες περιοχές καλλιέργειας του κρεμμυδιού στη χώρα μας.
Ο σπόρος του κρεμμυδιού (γνωστός και ως μπαρούτι λόγω του μεγέθους του και του χρώματος του ) προέρχεται είτε από μεγάλους σποροπαραγωγικούς οίκους οπότε διατίθεται σε κλειστές συσκευασίες με πιστοποιημένη ποικιλία, είτε από ειδικές σποροπαραγωγικές καλλιέργειες των ίδιων καλλιεργητών, οπότε διατίθεται συνήθως χύμα και χωρίς πιστοποίηση της ποικιλίας.
Η ανάπτυξη των φυτών κρεμμυδιού από κοκκάρι είναι πολύ ταχύτερη και γι αυτό το κοκκάρι προτιμάται για την παραγωγή χλωρών κρεμμυδιών, επειδή με διαδοχικές φυτεύσεις επιτρέπει την συνεχή τροφοδοσία της αγοράς με φρέσκο προϊόν για ένα μεγάλο διάστημα του έτους.
Αντίθετα η ανάπτυξη των φυτών κρεμμυδιού που προκύπτουν από την σπορά σπόρου είναι πολύ βραδεία, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια ανάπτυξης του σποροφύτου, και δεν εξυπηρετεί την γρήγορη και συνεχή τροφοδοσία της αγοράς με χλωρά κρεμμυδάκια.
Η αγορά του κοκκαριού και τα εργατικά φύτευσης, όμως ανεβάζουν το κόστος παραγωγής κρεμμυδιών από κοκκάρι σε βαθμό που η παραγωγή ξερών κρεμμυδιών με την μέθοδο αυτή είναι ασύμφορη με τις χαμηλές τιμές που επικρατούν στην αγορά και τον ανταγωνισμό από τα εισαγόμενα φθηνά κρεμμύδια. Το μεγαλύτερο κόστος της παραγωγής από κοκκάρι δεν επηρεάζει βέβαια στον ίδιο βαθμό τα χλωρά κρεμμυδάκια που διατίθενται ως νωπά στις τοπικές αγορές.
Έτσι για την παραγωγή ξηρών κρεμμυδιών έχει υιοθετηθεί η απευθείας σπορά σπόρου με κατάλληλες σπαρτικές μηχανές απ’ όλους τους μεγάλους παραγωγούς ξηρών κρεμμυδιών στις κύριες περιοχές καλλιέργειας της χώρας μας αλλά και των άλλων χωρών. Αυτό παρά το γεγονός ότι για την συγκομιδή ξηρών βολβών από μια ανοιξιάτικη καλλιέργεια, για παράδειγμα , χρειάζονται μόνο 4 μήνες από την φύτευση του κοκκαριού και περίπου 6 μήνες από την σπορά του σπόρου. Επίσης σε ξηρά εδάφη ή φύτευση κοκκαριού μπορεί να δώσει μεγαλύτερες αποδόσεις σε σχέση με την απευθείας σπορά.
Για την παραγωγή χλωρών κρεμμυδιών η φύτευση του κοκκαριού γίνεται συνήθως με το χέρι τον Οκτώβριο έως τον Φεβρουάριο. Στο διάστημα αυτό γίνονται επαναληπτικές φυτεύσεις σε γραμμές που απέχουν 30 εκ. μεταξύ τους, ενώ επί της γραμμής τα φυτά απέχουν 2,5-5 εκ. και η απαιτούμενη ποσότητα κοκκαριού κυμαίνεται στα 150 κιλά ανά στρέμμα ανάλογα με το μέγεθος των βολβών του κοκκαριού. Γενικά όσο μεγαλύτερα είναι τα κοκκάρια τόσο πιο μικρή είναι και η διάρκεια της καλλιέργειας.
Η εποχή σποράς για τα ξερά κρεμμύδια διαφέρει ανάλογα με την περιοχή. Σε περιοχές μη ήπιο χειμώνα η σπορά γίνεται τους μήνες Σεπτέμβριο-Οκτώβριο και χρησιμοποιούνται ποικιλίες ή υβρίδια μικρής ημέρας, ενώ σε περιοχές με πιο βαρύ χειμώνα τους μήνες Φεβρουάριο-Μάρτιο και χρησιμοποιούνται ποικιλίες ή υβρίδια μεγάλης ημέρας. Η σπορά γίνεται συνήθως με μηχανές σε γραμμές που απέχουν 15-25 εκ. και επί τα γραμμής 7-10 εκ. ή στα πεταχτά. Το βάθος σποράς είναι 6-12 χιλιοστά. Σε περίπτωση που χρησιμοποιηθεί κοκκάρι για την παραγωγή ξερών κρεμμυδιών οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες σε σχέση με αυτές που χρησιμοποιούνται για τα χλωρά κρεμμύδια.
Πηγή : Αγρότυπος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου