Ο μεγάλος Αριστοτέλης, λέει στα Πολιτικά του: η καλλίτερη πολιτεία είναι η γεωργική, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι ζουν από την γεωργία και την κτηνοτροφία "βέλτιστος γάρ δήμος ο γεωργικός εστιν, όπου ζει το πλήθος από γεωργίας ή νομής" . Και καταλήγουμε με μία διάσημη φράση, και πάλιν του Αριστοτέλους, η οποία θα έπρεπε να υπάρχει ως προμετωπίδα σε όλες τις ανώτατες και ανώτερες γεωπονικές ή γεωργικές σχολές τις Χώρας: "Πασών των επιστημών μήτηρ τε καί τροφός Γεωργία εστί."

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ

Του σπουδαστή Δημήτρη Στεφανάκη

 Φαίνεται περίεργο ότι σε μια χώρα, στην οποία οι κάτοικοί της από το πρωί μέχρι το βράδυ κατηγορούν το περιβάλλον της για την υποβάθμιση και την καταστροφή του, αυτή να θεωρείται από τους βοτανικούς (επαγγελματίες και ερασιτέχνες) ως Παράδεισος. Δεκάδες βιολογικά τμήματα από τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία και τη Δανία μέχρι τη Νορβηγία και την Ισλανδία έρχονται στην Ελλάδα για να παρατηρήσουν τα λουλούδια μας. Στην Ελλάδα τα είδη των φυτών είναι περίπου 6000. Από τα οποία τα 2000 περίπου είναι ενδημικά. Δηλαδή είδη που βγαίνουν μόνο εδώ και πουθενά αλλού.
Ο Turrill, στο μνημειώδες έργο του “Plant Life of the Balkan Peninsulaπου εκδόθηκε το 1929, έχει υπολογίσει ότι το ένα στα τέσσερα φυτά των Βαλκανίων είναι ενδημικό της περιοχής. Από αυτά, το 1% περίπου είναι ιδιαίτερα παλιά, το 16% σχετικά παλιά, το 70% είναι φυτά σχετικά σύγχρονα ή φυτά τα οποία εξελίσσονται προς ανεξάρτητα είδη, ενώ τα υπόλοιπα είναι άγνωστα.
Η μελέτη των φυτών με τοπική παρουσία και εξάπλωση, δηλαδή είδη ενδημικά, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Η Ελλάδα αποτελεί τμήμα των Βαλκανίων αλλά και της Μεσογείου της οποίας η χλωρίδα είναι πλούσια σε ενδημικά είδη. Η κατάκλιση της Μεσογείου από την Θάλασσα πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια και ο μετέπειτα τεμαχισμός της ξηράς σε νησιά και χερσονήσους, δημιούργησαν εμπόδια στη διασταύρωση και την μεταφορά. Είδη που απομονώθηκαν στα νησιά και τις κορυφές των βουνών εξελίχθηκαν με διαφορετικό τρόπο από τα συγγενικά των ηπειρωτικών περιοχών. Με αυτόν τον τρόπο, απομονωμένα για κάποιες χιλιάδες χρόνια, απέκτησαν δικά τους χαρακτηριστικά και ονοματολογία. Σύμφωνα με τους Polunin και Huxley (1987), συγγραφείς του βιβλίου “Flowers of the Mediterranean”, η Ελλάδα κατέχει την πλέον χαρακτηριστική θέση όσον αφορά την εξελικτική διαδικασία που προαναφέραμε. Ειδικά στο Αιγαίο υπάρχουν περισσότερα από 250 είδη ενδημικών φυτών από τα οποία μεγάλο ποσοστό ανευρίσκονται στην Κάρπαθο (Σφήκας 2001).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου