Ο μεγάλος Αριστοτέλης, λέει στα Πολιτικά του: η καλλίτερη πολιτεία είναι η γεωργική, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι ζουν από την γεωργία και την κτηνοτροφία "βέλτιστος γάρ δήμος ο γεωργικός εστιν, όπου ζει το πλήθος από γεωργίας ή νομής" . Και καταλήγουμε με μία διάσημη φράση, και πάλιν του Αριστοτέλους, η οποία θα έπρεπε να υπάρχει ως προμετωπίδα σε όλες τις ανώτατες και ανώτερες γεωπονικές ή γεωργικές σχολές τις Χώρας: "Πασών των επιστημών μήτηρ τε καί τροφός Γεωργία εστί."

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΡΔΕΥΣΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ

Απαραίτητη προυπόθεση για κάθε αγροτική χώρα που θέλει να επιβιώσει στον διεθνή ανταγωνισμό είναι η χάραξη μιας σωστής αγροτικής στρατηγικής.
Είναι γνωστό ότι η χρόνια και παθητική προσαρμογή της χώρας μας στην κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΟΚ και της Ε.Ε., χωρίς εθνικό πρόγραμμα και φαντασία είχε ως αποτέλεσμα, την συσώρευση μεγάλων προβλημάτων σε μια περίοδο μάλιστα, όπου όχι μόνο συνέπεσε με την εφαρμογή των διεθνών συμφωνιών της GATT, για την απελευθέρωση των αγορών και του εμπορίου, αλλά και με την δεύτερη φάση της οικονομικής κρίσης.
Στα πλαίσια λοιπόν της «Καλλικρατικής» Ελληνικής Γεωργίας και επειδή όταν μιλάμε για «αγροτική στρατηγική» εννοούμε πρωτίστως την σε βάθος μελέτη των τοπικών και περιφερειακών γεωργοοικονομικών συνθηκών, θα ήταν παράλειψη να μην λάβουμε υπόψη την εντεινόμενη λειψιδρία, την αλόγιστη χρήση αλλά και την υποβάθμιση της ποιότητας του νερού που χρησιμοποιείται για την άρδευση των καλλιεργειών και που όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε περαιτέρω επιβάρυνση της θέσης του έλληνα παραγωγού.
Πρέπει λοιπόν κατά την γνώμη μας να γίνει συνειδητό ότι η αειφορία των καλλιεργειών, η εντατικοποίηση της παραγωγής, η μείωση της τεχνικής αβεβαιότητας, η καλύτερη αξιοποίηση του κεφαλαίου, η αύξηση της γονιμότητας του εδάφους και η αύξηση της ακαθάριστης γεωργικής προσόδου περνά μέσα από την σωστή διαχείριση του διαθέσιμου προς άρδευση των καλλιεργειών νερού. Βεβαίως η πράξη έχει καταδείξει ότι βραχυπρόθεσμα μπορεί να υπάρξουν και ορισμένα μειονεκτήματα με την εφαρμογή της άρδευσης τα οποία όμως μεσομακροπρόθεσμα μπορουν να μετατραπούν σε πλεονεκτήματα.
Για όλους αυτούς τους λόγους αλλά και για σωρεία άλλων τεχνικής κυρίως φύσεως που δεν τους αναφέρουμε αλλά επιφυλασσόμαστε να τους εξειδικεύσουμε σε επόμενες αναφορές μας, θεωρούμε ότι στο επίπεδο της «καλλικρατικής» γεωργικής παραγωγής θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η δημιουργία γεωτεχνικών υπηρεσιών οι οποίες, με εργαλεία τις μελέτες σκοπιμότητας μιας συγκεκριμένης γεωργικής εκμετάλευσης ή μιας ολόκληρης γεωγραφικής περιοχής και χρησιμοποιώντας κοινωνικοοικονομικά και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σε αυτές, θα εξακριβώνουν εάν η προτεινόμενη μεθοδολογία άρδευσης που συνιστά και αυτή μια επένδυση, είναι βιώσιμη, δηλαδή εάν οι δαπάνες που συνεπάγεται (σταθερές και μεταβλητές) θα καλυφθουν από την επι πλεον αναμενόμενη ακαθάριστη πρόσοδο.
Χωρίς να θέλουμε να επεκταθούμε σε θέματα που καλύπτονται από άλλους πιο εξειδικευμένους από εμάς, κατά την ιδιωτικοοικονομική ανάλυση θα εξετάζονται το φυσικό περιβάλλον, η επάρκεια και η ποιότητα του νερού, η επάρκεια εργασίας, η επάρκεια λοιπών συντελεστών παραγωγής (εισροών) οι συνθήκες εμπορίας, η τεχνική της άρδευσης, η διαχειριστική ικανότητα, το κόστος εκτέλεσης και λειτουργίας, και τέλος η χρηματοδότητηση.
Print

1 σχόλιο:

  1. Οι προτασεις υπάρχουν αλλα αυτό που διαπιστωνει οκάθένας είναι ότι δεν υπάρχει σχεδιάσμός και παρα μονο ότι βρεξει ας κατεβάσει από πλευρας αυτων που κανουν πολιτική στα υπουργεία.... Μας καθηλώνει η ανεπάρκεια τους (μαλλον αλαφρια το αναφέρω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή